dikenli tel

olmayınca..

Tue, 03 Jan 2012 14:10:12 -0500

belki tuttukça mutlu olurum diye, elini yalandan tuttuğum tüm adamlar için kendimden özür dilerim. mutluluk beklenince gelen bir şey değilmiş. geldiğinde zaten anlıyormuşsun ve o an yanında kim…

kadınlar.

Sun, 11 Dec 2011 06:18:25 -0500

kadınlar.:

kadınlar susarak gider…

çok uzun emekler verir ilişkisini yürütmek için. birinin kadını olmayı yüreği, beyni, ruhu o kadar zor kabul etmiştir ki, başka bir adama ait olmayı istemez. erkek gibi,…

lafın gelişi

Mon, 31 Oct 2011 03:25:37 -0400

lafın gelişi:

onunla izlediğim filmlerde, dinlediğim şarkılarda hep dua ettim. n’olur bu filmi, bu şarkıyı çok sevmeyeyim diye. biliyordum çünkü eninde sonunda gidecekti, onları bana bırakıp.. bu yüzden dikkatle…

ben hep sana döndüm

Sat, 02 Jul 2011 08:10:28 -0400

ben hep sana döndüm:

ben hep sana döndüm. bütün tatillerden, bütün köşe başlarından, bütün yanlışlardan, bütün şaşkınlıklardan, bütün sözlerden, bütün ölümlerden. az gittim, uz gittim, dere tepe düz gittim. öyle güzel…

bu işte birinin parmağı var

Thu, 19 May 2011 22:50:25 -0400

bu işte birinin parmağı var:

işaret saydıklarını takip eder, kendi kendine gelin güvey olursun. şimdiye kadar hiçbir şey yapmadım, acaba bu sefer yapsam mı diye düşünürken; bir arkadaşının parmağı bulaşır işe. iyi mi kötü mü…

o güven, o an

Sat, 02 Apr 2011 09:24:45 -0400

o güven, o an:

kafamı telefondan şöyle bir kaldırınca gördüm onu, otobüsün penceresinden. karşıdan karşıya geçiyordu, elinde dolu bir çay tepsisiyle. sanki dünyanın en önemli işlerinden birini yapıyordu ve o…

iyi misin, sen onu söyle?

Mon, 28 Mar 2011 20:10:04 -0400

iyi misin, sen onu söyle?:

her şeyin boş geldiği o anları yaşamak. elinde bilmediğin bir dilde yazılmış bir rapor, doktorun her an yüzlerce kişiye söylediği lafları, ilk kez sana söylüyormuşcasına nazik olmasını beklemek….

içimde kalmasın.

Thu, 10 Mar 2011 14:34:08 -0500

içimde kalmasın.:

şimdi biz, ikimiz uzun uzun yazmıyoruz uzundur. o veya bu şekilde, belki de sebepsiz. bir diyeceğim var ama benim, burada yazılan yazılar dönüp dolaşıp önüme geliyor yazarları başkalarıy-mış gibi….

yaşamayan tek şey

Wed, 08 Dec 2010 05:44:15 -0500

yaşamayan tek şey:

“sevgili kocam;
buraya geleli birkaç hafta oldu. istanbul renkli, hayat dolu bir şehir. burada yaşamayan tek şey benim. tek yaptığım hayatta kalmaya çalışmak. her şeyi seninle keşfetmek ve görmek…

mutlu son dediğin

Mon, 22 Nov 2010 02:30:46 -0500

mutlu son dediğin:

şehir derin uykuda. o uzakta. ben düşe düşmek üzere; başım yastıkta. son bir hayal edeyim gözlerini diyorum, olmuyor. gülüşü nasıldı derken, gülüşüm donuyor. bana ne derdi diye düşünüyorum sonra;…

filmlerden film beğendim

Mon, 22 Nov 2010 02:30:46 -0500

filmlerden film beğendim:

Efendim Tumblr’dan araklanan bir listeler listesiyle karşınızdayım. Orda mı yazsam, burda mı diye hayli düşündüm, sonunda buraya karar verdim. Hem zaten tumblr’da da görmedim, Kediler ve Kitaplar…

gül dikensiz olmaz, diken de gülsüz çok huysuz

Sun, 21 Nov 2010 18:50:54 -0500

Bir sevmek vardır, bir de sevmemek. Her şey bu kadar basittir. İki yol vardır birinden gidersin. Seçimin bir gün karşına pişmanlık olarak dikilmezse ne ala. Ama düşerse gölgesi yoluna; zor işte o zaman. Didişir durursun kendinle. Acabalar peşini bırakmaz. Keşkeler en yakın dostun olur; şimdiki aklım olsaydılar kapı komşun. Hiç yalnız değilsindir artık. Acabalar, keşkeler, şimdiki aklım olsaydılarla geçinir gidersin gül gibi. Dikenleri bata bata, canını acıta acıta, ellerini kanata kanata; gül gibi geçinir gidersin. Hayat en çok bunu öğretir insana.

dilim mahzur kalmış bir kilit, bir kilit sorma..

Sun, 21 Nov 2010 18:47:10 -0500

Bir efsaneye göre, Gece tanrısı kendi başına iki oğul yaratır. Bunlardan birisi Uyku tanrısı Hipnoz, diğeriyse Ölüm tanrısı Tanatos’dur. Bu iki kardeş tanrı, Ozan Hesiodos’un dizelerine şöyle yansır:

Orada oturur Kara Gece’nin çocukları,
Uyku’yla Ölüm, o korkunç tanrılar.
Güneş onlara hiç çevirmez ışınlarını
ne göklere çıkarken, ne inerken,
biri dolaşır sırtında toprağın ve denizin
tatlı bir huzur götürerek insanlara,
ötekinin demirdendir yüreği, tunçtandır canı.
Yakaladığı insan kurtulmaz hiç elinden
Kin besler ölümsüz tanrılara bile.

Hypnos, karanlık ve dumanlı bir mağarada yaşar. Unutkanlık ve kayıtsızlık ırmağının suları odasının içinden akar. Hypnos’un iki oğlu vardır. Bunlar insanların düş görmesini sağlarlar.Hayal etmek güzel de,gerçekler.. Uyku tanrısı ile aramız yok bu aralar, düş görmeyi sağlayan iki oğlu da, düşleri gerçeğe çevirmeye yardımcı olsa.. Artık yazamayacağımın, güzel bir şarkı dinleyemeyeceğimin kanıtıdır bunlar.. Çok zorluyorum sanırım kendimi son zamanlarda.. Aklıma takılan bir kelimeden, bir melodiden bir şeyler çıkarmaya çalışıyorum.. Olur olmaz zamanlarda alakasız müzikler dinliyorum, o olmadı yok bu güzel değildi.. Derken, sevdiğim şarkılarıda yazılarıda kaybettim.. Zorla dinliyorum sanki, hep aynı melodi.. Aynı ses.. Böyle olmayacak bunun sonu, her gün binmemeli vapura, her gün görmemeli martıları.. Duyulmamalı o melodi, alınmamalı o kitap.. O an, şarkıdaki gibi demeli birisi “zaman siler herşeyi” ,ve diğer şarkıdaki gibi devam etmeli ”zaman siler demiştin, silinmeyen şeyler var şarkılarımda..” Değişmiyor hiç bir şey, aynı vapur, aynı martı.. Zorlamaya gerek yok daha fazla, yazamıyorum.. ve sevemiyorum artık şarkıları..

“Anlatınca eskir bilirsin yaşananlar.Susarım o zaman ben,düşlerim başlar..”

Susmasam uzun uzun, anlatsam.. Neden uğraşıyorum bu kadar, yeter.. Bitsin artık..

kimsin sen?

Sun, 21 Nov 2010 18:45:20 -0500

Bir şeye körü körüne inanmayalı uzun zaman olmuş.Her düşünülenin altında olumsuz bir taraf aramak,yaşam biçimi haline gelmiş.Bu kadar iyi olamaz,başka bişey olmalı dedirtiyor hayat bana.Hata mı bu acaba?Bunları düşünürken neler kaçırıyorum?Gerçekten doğru olabilir mi?Bir sihirli küreye ihtiyacım var sanırım.Gözümle görmeden inanamayacağım.Bu şüphe kötü birşey.İnanmak isterdim oysa;o zaman herşey çok daha kolay olurdu.Sorgulamaktan yoruldum.Oysa böyle olmasını ben istemedim.Her seferinde tam işte bu dediğim anda bir rüzgar silip süpürdü herşeyi.Sonra ben de bu işin kuralı bu demekki deyip,kuralına göre oynamaya başladım.Ama unuttum hayatın oyun olmadığını.Şimdi işin içinden çıkamıyorum,oynayan o kadar çok insan gördüm ki;deşmeden birşeyleri rahat edemiyorum.Belki de boşuna uğraşıyorum,bir gün gerçeği tüm çıplaklığıyla görünce umarım kendime gülümserim.Herkesin sırları vardır;bunu kabul edebilirim belki ama içimdeki bu sırları ortaya çıkarma isteğini bastıramıyorum.Paylaşana kadar senin esirin,paylaştıktan sonra sen sırrının esiri olursun derler.Hatta orjinali şöyledir;“Sırrını saklarsan kölendir, söylersen efendin”.Söylemesin kimse zaten,ona da inanmayabilirim *,kendim bulmalıyım ve beni ilgilendirenleri çıkarmak zorundayım ortaya,batıyor sürekli,bırakmaz yoksa peşimi.O benim peşime düşmeden ben düşüyorum bir dedektif edasıyla,parçaları birleştiriyorum,eksikleri arıyorum sonuçta ortaya çıkacak manzaranın beni memnun edip etmeyeceği meçhul ama kötü de olsa bilmek istiyorum.Böylece hayata karşı kendimi daha güçlü hissedeceğim.Sırf bunun için bile uğraşmaya değer.
O zaman başlayalım.
Kimsin sen?..

*22.satır

sahibinden ikinci el satılık mektuplar

Sun, 21 Nov 2010 18:43:55 -0500

Daha önceden denemedim hiç mektup yazmayı, yazdıklarımsa gönderilmemiş mektup olmaktan öteye geçemedi.. Bu aralar aklımda, yazıyorum da yine adresi bilmiyorum sanırım.. Mektup lafı geçince bir yerlerde Vizontele geliyor aklıma ve birde en sonunda Sezen Aksu’nun söylediği “Gülümse”.. Sezen Aksu mu çok güzel söylemişti, yoksa benim gerçekten gülmeye ihtiyacım mı vardı hatırlamıyorum ama bir daha hiç o kadar güzel gelmedi o şarkı.. Böyle bir başlangıç oldu benim için, Dikenli Tel’de ilk diken battı bile.. Kapanmaya yüz tutan bir yaranın üstüne.. Bu dikenler birikir, yara ya da içimizdeki her neyse büyür mü bilmiyorum ama benliğimi yitirdim ve sanırım artık şikayetçi bile olamıyorum bundan.. Olduğumdan çıktım, olmam gerektiğini ezberlediğim şeye gidiyorum.. Bir boşluk ki, in in bitmiyor; düşe kalka değil de, düşe düşe iniyorum; bir düşsem de doğrulabilsem..Bir değebilsem artık yere.. Daha en baştan karamsarlığımla boğmak istemem sizi =)

Tek şey var söylenmedik.. Teşekkür ederim, teşekkür ettim.. =)

-Yazarım sana!

- Yazma!.. O zaman bekliyor insan. Buraya çok az insan geliyor, çok insan gidiyor. Kalanlar da bekliyor, ama bazen çok uzun bekliyor. Yani mesela zannediyosun ki; bi yoldan birisi gelecek, boş uzun bir yol.. Devamlı ona bakıyorsun.. Sonra hiç kimse gelmiyor.. Yazma arkadaş.

- Ben seni hiç unutmayacağım.

hayat şarkılardan geçer

Sun, 21 Nov 2010 18:38:26 -0500

Şarkılar var; gelirler ama geçmezler. İzlerini taşır yürek, her birinden birer nota, birer kelime asılı kalır bir yerlerde. Sonra bir an gelir, yaşamın ta kendisi oluverirler. Bu kadar mı olur dersin, bu kadar mı beni anlatır. Anlatır, anlatır onu da yazan aşık olmamış mıdır bir zamanlar, kalemi titrememiş midir; o da ne yaşadıysa onu yazmıştır bazen, ya da ne hayal etmişse. Onun hayali bir gün sende gerçekleşir o şarkı senin olur, bazen senin yaşadığını o da yaşar ve yazar, şarkı yine senin olur.
Hayat şarkılardan geçer, şarkılar bizden, biz kendimizden…

sıradan bir ruhun muhteviyatı

Sun, 21 Nov 2010 18:35:00 -0500

Sıradan bir ruhun muhteviyatı; bol miktarda masumiyet, %30,5 oranında pişmanlık, gözyaşıyla karışık sevinç, doğala özdeş duygular (mutluluk,merhamet,şefkat) heyecan konsantresi, kıskançlığı düzenleyici(güven), kararsızlık, tükenmişlik, öfke, renklendirici, ve eser miktarda aşk içermektedir…

bırakma, sen ara

Sun, 21 Nov 2010 18:33:48 -0500

Neden dedi adam; Neden işleri bu kadar zorlaştırıyorsun?
Çünkü seni önemsiyorum dedi kadın, yaşadığın hayatı merak etmem de bundan. Benden net bişeyler duyamadığından yakınıyordun ya, benim gösterme yolum da bu işte. Merak ederim, ayrıntıları öğrenmek isterim.
Adam: Seni sevdiğimi biliyorsun değil mi?
Kadın: Evet tabii ki biliyorum.
Adam: Tamam o zaman başka bişey sorma.
Kadın: Benden bunu isteme,yapamam çünkü. Ben onu seviyorum, o da beni gerisi boş diyemem. Yanıma gelirken ardında ne bıraktığını bilmek isterim, her ne olursa olsun.
Adam: O zaman açıkça sor, bişeyleri ima etme bana, her konuşulanın ardında bişey arama. Ne bilmek istiyorsan açıkça sor.
Kadın: Az önce bunu yaptım zaten; aldığım cevap beni tatmin etmedi, ama yapacak bişeyim yok.
Adam: Neyse onu söyledim. Tekrar söylüyorum ne öğrenmek istiyorsan açıkça sor, bunun ortası yok.
Kadın: Tamam bişey öğrenmek istemiyorum.
Adam: Bu neden şimdi?
Kadın: Korkuyorumdur belki duymaktan.
Adam: Sana söylediğim her şey doğru.
Kadın: Bana söylediklerin doğrudur, ama bu söylemediklerin olmadığı anlamına gelmez değil mi?
Adam: Ya ben ne olduğunu hala anlayamıyorum. Ne yapalım peki bir fikrin var mı?
Kadın: Zor bir ilişki bu; uzaktasın, istediğim zaman seni göremiyorum, şartlar zor, sadece sözler var inanılacak. Ve ben inanıyorum sadece, yapacak başka bişeyim yok.
Adam: Benim için zor değil, ben istedim bu ilişkiyi hala istiyorum. Seni kırdıysam özür dilerim.
Kadın: Özür dileyecek bişey yok.
Adam: O zaman normale dön.
Kadın: Normalim zaten.
Adam: Değilsin.
Kadın: Kapatalım konuyu olur mu, sadece tek birşey istiyorum, birşey söylemen gerekiyorsa lütfen bunu şimdi yap, sonra çok geç olabilir.
Yalnız şimdi kadın hala düşünüyor,gerçekten ne istiyorum diyor kendi kendine. Onu çok mu zorluyorum? Ben sadece hayatını bilmek istiyorum, bunda kötü bişey yok ki.
Yalnız şimdi adam hala düşünüyor, ne demek istedi acaba diyor kendi kendine,öğrenmek istediğini bile anlayamadım ki.
İki telefon aynı anda tuşlanmaya başlandı, birbirlerini aradılar, duydukları meşgul tonu hiç memnun etmedi onları, kendilerine söylenerek kapattılar telefonu.
İkisinin ağzından da aynı sözler döküldü: Bırak o arasın, sen neden arıyorsun ?

mucizeni bekleme

Sun, 21 Nov 2010 18:25:39 -0500

Bir mucize bekliyordu; kapı çalacak, telefon çalacak, bir korna sesi duyulacak, yolda biri durduracak, peşine takılacak. Ve mucizesi gelecek. Ben geldim, hayatını istediğin gibi yaşabilmen için isteğin şeylerin hepsi bende, şimdi gözlerime iyice bak ve bu anı kaçırma. Bir kez daha seni bulamayabilirim, birkez daha bu kapıda olamayabilirim, ya şimdi ya hiç. İnanmıyorsan zor bu iş, ancak inanan farkedebilir varlığımla yokluğumu, ancak inanan görebilir gözümdeki ışığı. Şimdi uzatığında ellerini, gözlerini bir açıp kapadığında hayalinin ötesinde bir yerde bulacaksın kendini. Unutma ben sana hiçbir şey vaat etmiyorum, sadece kendin için istediklerini sana sunuyorum. Ne istediysen, ne düşündüysen onu alacaksın. Sihirli bir değneğim yok, burnumu oynattığımda bulaşıkları yıkayamıyorum, parmaklarımı birleştirip zamanı da durduramıyorum. Yaptığım tek şey isteklerini sana hatırlatarak gerçekleştirmeni sağlamak. Herhangi bir yerde, herhangi bir şekilde karşına çıkabilirim. Bir kalıba sokmaya çalışma beni. İzlediğin bir filmde, dinlediğin bir şarkıda, okuduğun satırda, yediğin yemekte, baktığın gökyüzünde, yandığın güneşte, ıslandığın yağmurda, kirlendiğin çamurda. Görmeyi bilene her yerdeyim, duymayı bilene her seste, koklamayı bilene her çiçekte, tatmayı bilene her yemekte, dokunmayı bilene her tende.
Nedenleri, niçinleri kendinden başka yerde arama.
Birgün beni bulmaya karar verirsen, yola umutsuz çıkma.
Onsuz yolu bulamazsın…